27/04/2011

ik verdwijn voor een tijdje ...


... hopend met mijn pen te hebben bijgedragen aan wat voor mij essentieel is: het verlangen terug aan te wakkeren om samen te leven in een broederlijke democratie. O.a. te hebben met vele anderen geprobeerd om de zaken met betrekking tot ons Belgikske recht te trekken.

Was belangrijk dat met slogans sommige slecht geïnformeerd stopten anderen slecht geïnformeerd te beledigen!

Was belangrijk in Vlaanderen het gevaar in te zien van een “kameleon” Partij die zich als democratisch en progressief verklaarde, maar uiteindelijk niet in staat is om "deel te nemen" aan niets anders dan haar persoonlijke doelen, die allemaal behoren tot extreemrechts, nationalisme en flamingantisme.
Het ligt aan onze Vlaamse vrienden om van koers te veranderen en de nationalistische tendens te ontmantelen, die anders zal leiden tot eenzaamheid, gehoorzaamheid en versmachting.

Dit is “hun” probleem, in zoverre dat zij er goed bewust van zijn en weten hoe reageren. Zonder hen te adviseren (met wel recht ook?) laat ons de "slechte Vlamingen" zoals ze zelf zeggen - waardoor ze hun verzet verwezenlijken tegen de anderen overtuigd van een “unieke wijze van denken“- steunen.
Tijd is nog steeds nodig om zich te ontdoen van twee ideologieën – ex-christen (= niets te zien met Geloof !) en nu nationalistisch - die samen het eens zijn zo goed als dieven onder mekaar en zich haten als rivaliserende bendes. Ik vertrouw mijn Vlaamse Vrienden voor een terugkeer naar meer democratische keuzes.

Maar blijft evenveel te doen voor de anderen, de Democraten van het Noorden, Centrum en Zuiden voor wie het hoog dringend is orde te herstellen in hun ideeën en interne keukens.

Hebben de "Partijen 2011" nog reden van bestaan?
Zouden hun leden zich niet anders moeten indelen om onze actuele moderne waarden te verdedigen? In hoever hebben Linkse partijen met hun linkse, midden en rechtse vleugel, en Rechtse partijen met hun rechts, midden en linkse vleugel nog toekomst?

- Dan dat de uitdagingen van wereldwijde samenlevingen die kosmopolitisch, meertalig, multicultureel, en gemengd worden, ... en ons dwingen onze wetgevingen aan te passen aan steeds meer broederlijkheid en solidariteit!

- Dan dat “buitenaardse” stromingen meer dan ooit de geesten aanspreken, met als geruststelling een statuut van “onaantastbaarheid” indien ze tot de dood de elementaire wetgevingen van de mensen op Aarde weigeren te volgen.

- Dan dat de oorlogswetten tussen de strijders geen onderscheid meer kunnen maken van wie men kan zeggen dar de minst gevaarlijken zij zijn die zich in uniform vertonen!
Arme Conventies van Genève die in zoveel brokken verloren geraken dat men ziekenhuizen verwoest en onschuldige burgers afknalt.

- Dan dat de Meesters van de wereld “naamloos” geworden zijn, zich bekijken in gestolen miljarden valse Eurodollars, en deze in de chaos van de Mensheid injecteren om ze beter te verdelen.

- Dan dat de rijken denken dat ze arm zijn en de arme denken dat het morgen genoeg zal zijn te doen alsof men rijk is om naar een beter leven te gaan.

Eventjes terug naar huis!
- Voor wanneer het einde van de particratie?
- Voor wanneer het recht voor onze afgevaardigden zich vrij te verenigen op wetsvoorstellen in plaats van op voorafgaand geschoemelde pakketten!
- Voor wanneer nodige en nuttige projecten, gedragen door degenen die er iets over weten, vrij van alle verkiezingsbezorgdheid?
- Voor wanneer in voortdurende evolutie herverdelingen van onze overheden en gebieden rekening houdend met degenen die er wonen in plaats van veelkleurige zetels te bereken?
- Voor wanneer democratie met respect voor de andere, zijn ideeën, zijn legitieme behoeften, als is hij meerderheid of minderheid?

Stellen van dergelijke vragen is zeker gemakkelijk.
De identificatie ervan is echter een eerste stap.
Aan de slag gaan is nu dringende eis.

Stil blijven, zich in nostalgie troosten, weigeren over morgen te denken(die deze avond is!) maakt de kloven maar groter, verzwaart de moeilijkheden, vergroot de hoop van geschillen, hits de gevoelens onrechtvaardigheid op, brengt met zich filosofische onzekerheid, nervositeit, vermoeidheid, ontmoediging, demobilisatie ... en maakt plaats vrij voor simplistische slogans die ons de ene na de andere naar onze eigen guillotine leiden.

Laat ons opnieuw hopen in plaats van angstig te zijn, glimlachen zo veel als wij wenen, het positieve te erkennen als het negatieve te zeggen, liefhebben zoveel als we nu haten, hardop zeggen zo goed als we nu zelfs niet meer durven fluisteren.
Laat ons openbaren zo goed als we verzwijgen.
Laat ons getuigen zo goed als we blind kunnen zijn
Laat ons het Geloof in de Mens schreeuwen in plaats van te zwijgen.

De komende dagen in ons Landje gaan goed bezet zijn!
Dit schrijven schenk ik aan iedereen die in de komende uren verbondenheidacties gaat ondernemen, betogingen; privé aangelegenheden, spontaan of georganiseerd.
Zij die allemaal als gemeenschappelijke leuze hebben zich te verzetten tegen het nationalisme, schadelijk voor al wat Menselijk zijn wil zeggen.
Niet zonder ons / dit is geen picknick / camping 16 / slechte Vlamingen / ... en alle Burgers van alle horizonten ondersteund door zoveel universiteiten, kunstenaars en intellectuelen.

Democratie gebeurd niet is niet de "straat." Absoluut!
Ik hoop aldus dat deze gebeurtenissen als parameters zullen hebben: goedmoedige humor, gezond verstand, solidariteit en menselijkheid.

Maar helaas en jammer genoeg moet worden vastgesteld dat dit de enige weg naar onze volksvertegenwoordigers onze woede te uiten daardoor wat ze ons opleggen in geen aard nog er uit ziet op democratie!

Aan hen de democratie voor morgen vandaag uit te vinden!
En verkiezingen te herbedenken die morgen nog iets zullen betekenen!

Goede moed!